Syndrom Stendhala

Co to takiego syndrom Stendhala? Przyznam, że informacji na ten temat jest niewiele, ale postanowiłam sięgnąć do źródeł i dowiedzieć się czegoś więcej.
Syndrom Stendhala określa się słownikowo jako rodzaj zaburzenia somatoformicznego (forma zaburzeń nerwowych) przejawiającego się przyśpieszonym biciem serca, zawrotami głowy, dezorientacją, paniką, a nawet halucynacjami powstającymi u niektórych osób na widok wspaniałości dzieł sztuki i zabytków kultury zgromadzonych na małej przestrzeni.


Portret francuskiego pisarza Stendhala, Felix Vallotton, 1897


Nazwa tego zjawiska pochodzi od nazwiska XIX - wiecznego francuskiego pisarza Stendhala (Marie - Henri Beyle), który opisał w swoich pamiętnikach z podróży swoje dolegliwości. W 1817 roku opublikował Rzym, Neapol i Florencja. Była to jego pierwsza książka, która ukazała się pod pseudonimem "Stendhal". Przedstawia obraz Italii po upadku Królestwa Italii, gdy Austria wróciła do Lombardii i Wenecji, gdy księstwo Parmy przypadło arcyksiężniczce austriackiej Marii Luizie, gdy Burboni wrócili do Neapolu, a do władzy w Państwie Kościelnym wrócili duchowni. 


Rzym, Neapol i Florencja, Stendhal, 1817

Należy zaznaczyć, że książka jest napisana w formie pamiętnika, napisana została pod wpływem prawdziwej podróży, ale jest fabularyzowana, ponieważ wydarzenia nie zawsze się ze sobą pokrywają. 
20 maja 1817 roku Stendhal napisał :
W mojej podróży po Italii odczuwam doznanie szczęścia jakiego nigdy nie doznałem, nawet w dniach najszczęśliwszych mojej kariery.
Pisarz podczas podróży zwiedzał Florencję, gdzie zobaczył Galerię Ufizzi, grób Dantego w kościele Św. Krzyża, Dawida Michała Anioła i wiele innych dzieł sztuki. W pamiętnikach bardzo dużo miejsca poświęca muzyce i operze, w której spędzał mnóstwo czasu.


Dawid, Michał Anioł, 1501 - 1504


15 lipca w angielskim ogrodzie willi w Mediolanie pisze:
Przyjechałem przez Padwę nie zatrzymując się; nie miałem ochoty do mówienia. Od tygodnia znajduję się znów w Mediolanie, ale jestem umarły dla sztuki. To co mi się podoba doprowadza mnie do wymiotów..."
Powyższy cytat świadczy o dolegliwościach, które doskwierały Stendhalowi podczas obcowania ze sztuką.

Syndrom Stendhala po raz pierwszy nazwała włoska lekarz - psychiatra Graziella Magherini. Pracowała w szpitalu Santa Maria Nuovo we Florencji i zauważyła więcej tego typu przypadków. Diagnozę po raz pierwszy postawiła 1982 roku, a w 1989 napisała książkę Syndrom Stendhala i opisała w niej tą nietypową dolegliwość.

Dlaczego akurat Florencja? To kolebka renesansu, gdzie znajduje się najwspanialsza kolekcja dzieł z tego okresu.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2014 Sztuki Nigdy Nie Za Wiele , Blogger