Kilka słów o Magdalenie Abakanowicz i wystawie "Ślady istnienia"

W Galerii Dworcowej we Wrocławiu trwa właśnie wystawa retrospektywna dzieł Magdaleny Abakanowicz (1930 - 2017). Ponad 100 rzeźb i rysunków, pochodzących z prywatnej kolekcji artystki prezentowanych jest w siedmiu miejscach, także w przestrzeniach publicznych. Główna część wystawy znajduje się w galerii na pierwszym piętrze Dworca Wrocław Główny. Mieliśmy okazję zobaczyć jej prace także w Muzeum Współczesnym Wrocław oraz w Przejściu Świdnickim - przyszłej miejskiej bibliotece. Pozostałe rzeźby zlokalizowane są w wirydarzu Muzeum Architektury, na lotnisku - Starachowice, na dziedzińcu Synagogi pod Białym Bocianem, w Dzielnicy Czterech Świątyń i przy Bastionie Ceglarskim. Wystawa potrwa do 25 sierpnia.


Magdalena Abakanowicz to światowej sławy polska artystka awangardowa, znana głównie z wykorzystania tkanin w swoich rzeźbach. Urodziła się w arystokratycznej rodzinie o polsko - rosyjskich korzeniach w 1930 roku. Kształciła się w warszawskiej ASP, a następnie sopockiej PWSSP. Tuż po dyplomie zajmowała się przez pewien czas malarstwem, które szybko porzuciła, wybierając rzeźbę.

Twarze nie będące portretami

Jej pierwszym, ważnym dokonaniem stały się Abakany, nazwane tak od jej nazwiska, czyli monumentalne, trójwymiarowe instalacje z tkaniny artystycznej, wykonane z barwionego, sizalowego włókna. Pokazane w 1962 roku na Międzynarodowym Biennale Tkaniny w Lozannie zdobyły uznanie krytyków. Z koli trzy lata później artystka została nagrodzona za swoją innowacyjną pracę z tkaniną i rzeźbą złotym medalem na Biennale Sztuki w Sao Paulo. Wtedy rozpoczęła się jej międzynarodowa kariera.

W latach 70' i 80' Artystka zmieniła nieco swój dotychczasowy styl, jej rzeźby stały się większe i bardziej reprezentacyjne, zachowując przy tym pierwiastek abstrakcyjności. Abakanowicz zaczęła tworzyć Alteracje, czyli serię rzeźb przypominających ciała ludzkie, puste skorupy. W latach 1976 - 1980 powstała seria Plecy, przedstawiająca ludzki korpus. Jej najbardziej polityczna praca to Tłum (1986 - 1987) , skierowana przeciw reżimom komunistycznym dotykającym narody bloku wschodniego. Praca miała symbolizować wyobcowanie polityczne, społeczne i kulturowe. W latach 1990 - 1991 artystka powróciła do bliskiego jej tematu i stworzyła Tłum, zmieniając materiał. Zastąpiła worki jutowe i żywicę brązem, z którego odlała rzeźby.

Odwróceni, 1933 - 1994

Na uwagę zasługują także Gry wojenne, przedstawiające ujęte w stalowe obręcze pnie drzew, przypominające pociski artyleryjskie. Artystka starała się łączyć sztukę z naturą, stąd też w jej pracach pojawiają się naturalne materiały.

Ostatni projekt Abakanowicz to Agora - seria odlewanych żelaznych figur bez głów, których powierzchnia przypomina korę drzew, czy pomarszczoną skórę.

Retrospektywna wystawa artystki pokazuje rozwój jej twórczości. Przedstawia Magdalenę Abakanowicz jako światowej sławy artystkę, kobietę, Polkę, której prace eksponowane są na całym świecie.

Magdalena Abakanowicz w pracowni, fot. Jarosław Pijarowski, 2010

20 kwietnia 2017 roku Magdalena Abakanowicz zmarła, dlatego wystawa nosi tytuł Ślady istnienia i powstała w hołdzie dla artystki.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2014 Sztuki Nigdy Nie Za Wiele , Blogger